Εβδομάδα Μνήμης Γενοκτονίας Ελλήνων του Πόντου στις μεγάλες τάξεις_19-05-1919
Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου είναι από το 1994 η 19η Μαΐου, τιμώντας έτσι τη μνήμη των χιλιάδων που δολοφονήθηκαν ή εκτοπίστηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες στη διάρκεια της δεκαετίας του 1910 και στις αρχές της δεκαετίας του 1920, από την καταρρέουσα τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η παρουσία Ελλήνων στην περιοχή του Πόντου χρονολογείται από την αρχαιότητα, όταν ήδη στην εποχή του Χαλκού οι Έλληνες θαλασσοπόροι αποτόλμησαν να εξερευνήσουν την επικίνδυνη θάλασσα του Εύξεινου Πόντου με τις μακρινές και απόκρημνες παραλίες της. Η αναζήτηση, κυρίως, χρυσού και άλλων μεταλλευμάτων οδήγησε πολλούς ταξιδευτές στην περιοχή του Πόντου, κατά την εποχή του Σιδήρου ή Γεωμετρικά Χρόνια, γύρω στα 1000 π.Χ., με πρώτη οργανωμένη αποστολή στην Κολχίδα, αυτήν του Ιάσονα και των Αργοναυτών. Οι περιπλανήσεις του Ορέστη στη Θοανία του Πόντου και του Οδυσσέα στη χωρά των Κιμμερίων, η εξορία του Προμηθέα στον Καύκασο και το ταξίδι του Ηρακλή στον Πόντο επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των εμπορικών δρόμων στην περιοχή του Πόντου από τους μυθικούς χρόνους. Δύο αιώνες αργότερα, το 800 π.Χ., οι προσωρινοί αρχικά εμπορικοί σταθμοί γίνονται μόνιμα οικιστικά κέντρα και έχουμε τον Δεύτερο ελληνικό αποικισμό, όπως ονομάστηκε ονομάστηκε η οργανωμένη αποικιακή εξάπλωση των αρχαίων Ελλήνων στον χώρο της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου, κατά την περίοδο του 8ου, του 7ου και του 6ου αιώνα π.Χ, δηλαδή στα αρχαϊκά χρόνια, όπου η Μίλητος εγκαινίασε την αποικιακή πολιτική της στον Εύξεινο Πόντο με τη Σινώπη, ενώ η Σινώπη ίδρυσε το 756 π.Χ. την Τραπεζούντα, την Κρώμνα, το Πτέριον, την Κύτωρο κ.ά.
Μέχρι τα Αλεξανδρινά χρόνια, όλες οι παραλιακές πόλεις, με κύρια την Τραπεζούντα, έμειναν ανεξάρτητες, αυτόνομες και αυτοδιοικούμενες, χάρη στη συνετή πολιτική τους. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο και τον Ξενοφώντα οι πόλεις αυτές δεν υποδουλώθηκαν ουσιαστικά στους Πέρσες, Στην ελληνιστική περίοδο δε, οι ελληνικές πόλεις έφτασαν στο αποκορύφωμα της οικονομικής τους ανάπτυξης. Παράλληλα, οι σχέσεις ανάμεσα στο ελληνικό στοιχείο και τους γηγενείς λαούς συνέχιζαν να είναι στενές, με ευεργετικά αποτελέσματα στην κοινωνική και πολιτισμική εξέλιξη της ευρύτερης περιοχής.
Σχετικά τώρα με τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου: Ως απαρχή των συστηματικών και οργανωμένων διωγμών των χριστιανικών πληθυσμών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία θεωρείται η ανάληψη της εξουσίας από τους Νεότουρκους το 1908 στην Οθωμανική Θεσσαλονίκη. Οι χριστιανικοί πληθυσμοί υπέστησαν διωγμούς, εξαντλητικές πορείες εξόντωσης, εγκλεισμούς σε τάγματα καταναγκαστικής εργασίας, λεηλασίες, βιαιότητες, σε βάρος όλων των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, Μάλιστα, όλα αυτά δε συνέβαιναν μόνο σε εμπόλεμες συνθήκες, αλλά και σε περιόδους ειρήνης.
Αν και είναι δύσκολο να αναφερθεί κανείς σε συγκεκριμένους αριθμούς θυμάτων, ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης αναφέρει: «Οι Έλληνες σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, πριν την έναρξη των διωγμών, σε ήταν περίπου 2 με 2,2 εκατομμύρια. Στο χώρο του Πόντου ήταν περίπου 450.000. Στην επίσημη απογραφή του 1928 καταμετρήθηκαν, ως πρόσφυγες στην Ελλάδα, επισήμως, 1.2 εκατομμύρια. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των Ελλήνων που χάθηκαν στην περίοδο 1914-22, αυτών που αγνοείται η τύχη τους, είναι της τάξης των 700.000- 800.000, σε όλη την έκταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας».
Οι μαρτυρίες για τα όσα συνέβησαν στις 19 Μαΐου του 1919 συγκλονίζουν. Ο Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα με τις δυνάμεις του. Τότε άρχισε η δεύτερη και πιο φριχτή φάση της ποντιακής τραγωδίας. Σύμφωνα με τον πρόξενο της Αυστρίας στην Τραπεζούντα: «οι Τούρκοι εφαρμόζουν τακτική εκτόπισης του πληθυσμού, δίχως διάκριση και δυνατότητα επιβίωσης, από τις ακτές στο εσωτερικό της χώρας, ώστε οι εκτοπισμένοι να είναι εκτεθειμένοι στην αθλιότητα και τον θάνατο από την πείνα». Πολλοί, προκειμένου να σωθούν από τη σφαγή, κατέφυγαν στα γύρω βουνά, ενώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού σκορπίστηκε στα βάθη της Μικράς Ασίας και την Ελλάδα. Οι μαρτυρίες όσων επέζησαν έχουν καταγραφεί και τεκμηριώνουν τη γενοκτονία.
Στη συνέχεια ακολουθούν βίντεο που παρακολούθησαν τα παιδιά σχετικά με την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, αλλά και η εμφάνιση της Ελλάδας στον φετινό διαγωνισμό της Eurovision, καθώς το εκπληκτικό τραγούδι της Κλαυδίας, με τις πολλαπλές τους αναγνώσεις (Χαμένες Πατρίδες, Γενοκτονία Ποντίων, Μικρασιατική Καταστροφή, Aπόδημο Eλληνισμό, Προσφυγιά΄, Μετανάστευση, κλοπή Ελγινείων-Καρυάτιδας και αίτημα για Επιστροφή της Brain-Draining), έχει να κάνει και με αυτό το γεγονός.